alper 的个人资料Sen değiş, dünya da deği...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
|
6月1日 Şiir: KüçükKüçük bir adanmışlık aklımda kalan, Küçük hayallerimin hevesleri kursağımda... Camdan bir tabut taşıyorum göğüs kafesimde, Sessiz mısralar hala kulaklarımda... Minnet mi bu ağırlığını duyduğum omuzlarımda, Nerdesin? Şükranım var daha sunulacak yollarına... Ezberlenmiş kelimeler kazıdım yine tırnaklarımla, Issızlığa, Geceye, Olabildiğince uzaklara... Bir gün silerim, nasılsa bir özlem olur döner rüyalarıma, Duyuyor musun? İç çekişlerim var avuçlarımda... Salıvermek kolay, Sahip çıkmak zor hala sen varken umutlarımda, Ama görüyorum, Küçük cevaplar var uzaklaşan her adımında... 7月14日 ŞİİR: SeslenişBir derin sesleniş sanki ismin dudaklarımda,
Kalabalık sokaklarında şehrin can katan yalnızlığıma, Bilemem belki bulur yerini bir gün, bir anlık da olsa, Varlığınla doğan güneşimin gölgesinde, mutlu bir kelebek gibi, Veya en keyifli sohbetimin kaynağı, Her dem ışıl ışıl, Her dem aşk dolu gözbebeklerinde.. Bilemem belki çoktur bana, Yanımda huzur dolu otururken görmek seni, Sadece "soğuktu" diyebileceğim sensizliğe veda etmek, Ve geçmek dünyadan, sıcak bir gülüşüne sessizce.. Korkarım birgün olur da biterse bu film, bu senfoni, Zalim kadere inat yaram kalbimde saklı kalmalı, Hayat zindanında gözden kaybolduktan sonra bile, Son tuttuğum eller senin olmalı.. alper 6月29日 ŞİİR: SEVDİĞİM ŞARKIAcımasızca fısıldıyor kulağıma duymak istemediğim sorularını kader,
alper 6月7日 ŞİİR: EN İYİ O BİLİRGerçekleri görmemek suçunu severim,
Hafif uykuluyken tövbelerim hele... Aşka sor derim beni, aşka sor, eşe dosta.. Sırlarım ondadır, ondandır, en iyi o bilir, Duvarlarım kalındır, katı ve sonsuza gider gibidir, Filmlerim kısadır, siyah beyazdır, ben çeker, ben oynarım ben izlerim, Alkış bendendir, bileti ben keserim, perdesini bile ben dikmişimdir, Beyazdır. Nedendir sensizim, nedensizim, Hayat çukuruna düşmüşüm, Artık sadece öğle vakti ışık görüyorum, Ah o zaman da yakmasa, Lakin sessizim, nefessizim, Kalk, meleklere sor derim, Kollarımdan bir tutan bulunmaz mı? Orda boynu bükük biryerlerde, Nasıl da tükeniyor sinesinde seneler, Masalcılar da uğramamış vicdana uzun zamandır, huzurun adı yok, Tanrı misafiri olsa da gelseler, Rüzgarın esenliğinde, ateşin kızıllığında masallar anlatsalar yine, Eninde sonunda güzel biten, Aklımı başımdan alsa bir müddet rafa kaldırsa, Bardaklar meşk dolsa, Masallarına karışsam gitsem, Adı önemli değil, Diyar diyar dolaşsam, Taa ki uyandırılırız, e hadi yeter bu kadar uykucu şey diye, Cisim başkadır, isim gerekmez bir yatakta, Zaman bendedir, ben herhangi bir yerde, En iyi o bilir... alper 3月20日 KURU YAPRAKLARBu duyduğum kuru yaprak sesleri olmalı,
Yürürken ardımsıra gölgem gibi. Ama henüz sonbahar olduğundan emin değilim, Yürüdüğümden de.. Ya dünya şimdi çok basit Ya da aklım artık dizginleyemeyeceğim kadar karışık. Bu yetimlik bana senden hatıra olmalı, Gözyaşlarımı kendim silebilirmişim gibi. Ama nihayet unutmayı öğrendiğimden emin değilim, İstediğimden de.. Ya sensizlik ilerde elmas olacak çınar gibi devriliyor içimde , Ya bir nefes yanında, ömür gibi uzun tek çekişte, Ya satır aralarında değildir sadece yalanlar, Ya da artık kalbimi yaprak sayacak kadar kendime uzağım... alper 12月29日 Acemi ÇabalarDönüp durmuş kendi etrafında mecnun gibi,
Söz bilmez, sevmek gerekmez mahkum olmuş, Derdi çok, dili yok, mazlum yalnızlığım. Ve gitmek gelir içimden gidemeden, Ama gülmek gelir içimden gülemeden... Bir ateş yakmışım olabildiğince büyük gecenin karanlığında, Anlamaz bakışlı yüzler ısınır belki sıcak nedir bilmeden, Donmaz sağ kalırsa, kadir kıymet bilemeden... Küp dolmuş artık, unutur olmuşum geçmişi, Nasır tutmuş hislerim, uykuda ağlar bulmuşum kendimi. Çatısız kalmış da sinmiş bir köşeye yağmuru izlemez gibi, Pek konuşmaz, fazla zaman gerekmez misafir olmuş, Çıkmaya gönlü yok, kalmaya gücü, Bir anlamı var, önemi kalmış gibi tüm acemi çabalarım. alper 12月19日 Şafak Sökene KadarKaranlık çöktü ve izini kaybettirdi inadına inandıklarım,
Meğer ayrılık, tanıdık tek sima imiş dedim. Hani nerde şimdi sımsıkı bağlandıklarım? Meğer hiçbir bağ sonsuza kadar sürmezmiş dedim. Uzun, çok uzun sirenler çala çala tükendi dokunuşların, Meğer hiçbir ses, sessizliğimi bastıramazmış dedim. Yaprakları sararmış en sevdiğim kitapları, Okuyamıyorum artık anılara dalıp dalıp, İçimdeki cam kenarı yolculukta uyuya kalmaktan. Sen üşümüş ve güneşin doğuşunu izleyendin durakların birinde, Ben seni... Güneş doğdukça gözlerini kısarken sen, Güzelliğin ortaya çıkarken ben gözlerimi açıyordum Ve uyandım. Meğer bir kelebek olmuş ve ömrümü geçirmişim, Buzlarım çözülüp, tam uçacakken, Bazen kısa bir gün, uzun bir ömürden evladır dedim, Şafak sökene kadar... alper
alper 11月12日 ŞİİR: NİCEDİR...Nicedir gözümde tütüyor,
Yalnızlığından sersemlemiş güneş, uyuduğunda kavuşabildiğim, Efkarından ağarmış saçlarıyla geceler... O geceler ki hem defteri hem kalemi olmuştur histerik zamanlarında ruhumun, Yeri gelir köpek ulumaları eşliğinde solup giden, Ucuz kahkahalarla acımasızca solunup tüketilen, Bazen de sıcak bir çay daha koyan iki lafın demine. Özlemişim dumanı yerden sessizce havalanırken, Kimsesizliğine karışıp giden banliyoları, İğreti dolgularına bile şefkatle sarılıp, İçimdeki boşluğu doldurur gibi dalgalarını bile, Sen gülünce daha bir anlamlı parlayan yıldızları Ve sanki hiç bana gülmüş gibi gözlerini.. Ne bileyim, Nicedir kayıp ve derinlerindeyim işte hayatın, Sevecek zaman bulabildik de yalancı şehrin cazibesinden fırsat bulup, Tanık olduğum zaman sanki aşka hatırını soracak kadar eskidi mi? Bilmiyorum aslında ne düşmeyi ne kaybetmeyi sen yokken, Kimse görmez karanlıkta ve nasılsa kapanır yaralarım diye, Öyle doğrulup, umuda beyaz bayrak sallayıp arada, Hayallere sataşıyorum, ses gelir diye biryerlerden... Aslında ne dinliyorum ne de söylenenleri umursayacak yaştayım, Ama özlemişim, Kaçamıyorum... alper 10月25日 ŞİİR: SUFLÖRCevaplanmaması için yüksek sesle soruyorum,
Cevaplardan da korkmazken üstelik, Gerçek en kabul görmüş yalanken zihnimde, Tıpkı sadece gece aklıma gelen sabah gibi, Yalnız gül, kokusunu hasretten alır, Ben kendimi tekrarlar her bahar, Yollarda kaybolurum... Ve düşünürüm, Keşke gök gürlemeden başlasa yağmur, Böylece düşen llk damla sahipsiz olur, Farkedilmeden ve özgürce karışırdı toprağa. Ama bilirim ne yağmur özgürce yağar, Ne özgürlüğü sevdiğim gerçektir, Hayat bir tablo, renkleri sanki rastgele saçılmış, İnsanlar, zaman ve birkaç olay.. Bir seni koyamadım yerli yerine bu dünyada, Bir sen yabancıydın kendi halinde kendime Şimdi yeterince uzamış tek perdelik dramımda, Bir suflör bitirmek için seslenir: Keşke muhtaç olsaydım! Daha acısız olurdu seni sevmek.. alper 10月10日 ŞİİR: KİM BİLİR?Kimbilir kaçıncı pişmanlık türküsü bu dilimdeki,
Kaçıncı bu son karar, Kaçıncı güçlüyüm ayakları, Pehh!.. Hala aklımdasın, Hala iliklerimde, Ve hala umutlarımda.. Kimi kandırıyorum ki? İnandırılmayı bekleyen arkadaşlarım yok, Yalan söylemeye de mecalim.. Hayalimde gülümsemektesin hala, Ve hala çok uzakta bakışların, En az rüyalarım kadar, Dokunulmazsın.. Kimbilir kaç kez diledim buyüzden gidebilmeyi, Benden sana yollar dağ olsun ki kaçabileyim istedim, Kimbilir kaç kez, Sağlam bir yalan bulmak istedim, panzehiri gibi bekleyişin Kaybedecek de olsam rotamı maviden yeşile, Seve seve sunacağım kendime altın kadehte Ve şerefe diyip göz kırpacağım hayata, Sonkez razı gelip kaderime, Ardımsıra aşkı döke saça tükeneceğim... alper 10月5日 ŞİİR: GÖÇ VAKTİ...Geçmişi geleceğe harç, Acıyı aşka katık saydım. Savurdum senin için topladığım çiçekleri rüzgara Sana verir gibi, Ve koklamışsın gibi teker teker, Seni gerçek sandım. Gidip çatmak istedim yine şarkılara, Yol uzun geldi, Mısralar dar. İri elleriyle sarılmıştı boğazıma sanki hayat Ölüm kolay geldi, Kızmak zor. Bir iz sürdüm dertten devaya, Keder yalan, Mutluluk dile geldi. Yuvadan ilkkez ayrılıp uçuyor gibi Rüzgarı ellerim, güneşi arkadaş saydım, Gerçekler herzaman acıtmaz gibi, Göç vaktini sabırla bekler, Sana kanatlanırım sandım...
alper 10月4日 ŞİİR: HAKLIYDI.Gördüm, gülmeye hasret kalacak gözlerdeki endişeyi,
Son perde, Çaresizlik şarkılarıyla kapanıyor,
Ve dönmemek üzere gidiyordu bu kez tüm seyirciler, Acı çekmekten yorulmuştu, Haklıydı. Demir atma vaktiydi belki kendi sularında, Uzak limanların uzak olduğunu kabul edip, Tüm hevesleri arka cebine koyma, Aşkı unutma vaktiydi, Haklıydı. Sökülebilir miydi ruhumuzdaki boşlukları dolduran sözler? Bilmediğimiz yokluğu, bildiğimiz hayalinden daha mı iyiydi? Denenmeliydi, Haklıydı. alper 10月3日 ŞİİR: İSYANTenin görünmez bir duvar benim için,
Ve bana ait değil bu dokunuş, Bu sitem sözleri senin suçun değil Bilmiyorum neden çekip gitmeyi, Sanki bu oyun kuralsız değil. Kuru birer yaprak olup dökülüyor iyi kötü tüm beklentilerim, Ne bir fayda görüyorum artık konuşmaktan, Ne susmayı erdem sayıyorum.. Birer birer tükeniyor kendime inançlarım, Kendim yerine seni koymaktan çekiniyorum, Sen de tükenme diye, Varlığa sevinemiyorum.. Azar azar dolduruyorum isyan zehirinden, Ki iyice alıştıktan sonra tadına ayrılığın, Bir dikişte unutmak istiyorum. alper 10月1日 ŞİİR: LAYIK MI?Görmemişim sessiz kalmayı tercih ettiğinde
İçine gizlediğin göz yaşlarını, Bilmemiş, bilememişim böyle güçlü olduğunu Affet!.. Sen affet ki ben alayım diyetimi kendimden Sonra sana sunayım yine utangaç satır aralarında Kocaman bir çocuk gibi, Sana koşayım yine mahçup dokunuşlarımla.. Yapmacık gülüşlerim senden kaçmaz, Ben yine sana tutunayım kalabalık ve ödünç yaşamlarda... Bilirim bitmez sana cefam, Ve bilemem neden ben, ısrarla ben hala? Düşünür bulamam, Terkedilmiş, yorgun bedenimde, Çoktan unutulmuş, silik bir renk gibi ruhum, Layık mı silmeye göz yaşlarını hala? alper 9月28日 ŞİİR: GİTME...Bir iki damla hüzün de benim için sakla gözlerinde
Ayrılık, Sahte isimlerinden biri olsun Aşk'ın... Gel, Otur başucuma bir yıldız kayana kadar, Bu gece, Ben dilek tutana kadar gitme. Sadece bekle, Ne olur izin ver, Sonkez doğsun güneş emanet renkleriyle Beni geceye gömüp gitme.. alper ŞİİR: UÇAMAZSIN...Gitmek hayal, gelmek yalandır bilemezsin...
Şarkılar hiç söylenmemiş, Papatyalar açmamıştır. Kaldırımsız caddeler uzayıp gider, üşenirsin, Delice koşmaktan yorulmamış, Heyecan hiç duyulmamıştır. Nedenini bilemez ayrılığın, Naçizane kabullenirsin Erken havalanmıştır gönül kuşların, Ardısıra bakakalır, Dertlenirsin... Amaçsız gibi gelir varlığın, Celallenirsin. Ta en başından başlamak istersin, Rüzgar hiç esmemiştir, Uçamazsın... alper ŞİİR: GİDEMİYORUMGidiyor işte birer ikişer gülüşler, hüzünler iyice bulanmış zihnimden
Kala kala ismin kalıyor dudaklarımda Ellerim iki yetim yabancı kalbime Şefkat göstermez, canım demez misin yine? Boğazıma düğümleniyor aldığım nefes Adımlarım korkularıma yetişiyor Arkama bakacak cesaretim yok Olsa döner misin yine? Günler akıp gidiyor mesafeleri büyüte büyüte Yollara yol, sorulara soru kata kata Affettim mi demeliyim affet mi? Bilemiyorum... Bir külü seyrediyorum kala kaldığım bu yerden Bırakıp hayaliyle ısınmayı Arkamı dönüp gidemiyorum... alper ŞİİR: BU ŞEHİRŞehrin ışıkları yanıp sönüyor birer birer
Bir piyanonun tuşları gibi Şehir, Güzel bir şarkı besteliyor Rüzgar, yıldızlar ve gece eşlik ediyor ona Esin kaynağı sensin Hıçkırıklarım belki birer nota İç çekişlerim es veriyor... Alışamadım yokluğuna Gözlerim hala seni arıyor, Seni soruyor duvarlara, yollara. Yastığım sen kokuyor, Canım canında deva buluyor... Hasretim dertli bir türkü oluyor Kıvrılıp yatıyor kollarıma Sarılıp uyusam da bu şehrin tam ortasında Üşüyen yine kalbim oluyor... alper ŞİİR: MUTLU SON...Gözyaşımdasın yüzümde tebessümle beliren
Rüzgara iade ettiğim Hüzün bulutlarımdasın Tatlı, hoş ve sevecen Masal kitaplarımdasın Yaşlı kurdu dize getiren Çocuk gözlerdeki saflıktasın Adı konmamış hatalarımın ardından Bakıp el sallamaktasın Kaçırdığım onca mutlu anın Yalnız, ürkek ve endişeli Hissedarı ve yoldaşısın Meraklı gözlerimin okuduğu kitapta Önsöz Ve Mutlu sondasın... alper |
|
|
